×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی فوتر

ضایعات نخاعی بدون شک یکی از شدیدترین آسیب‌های ایجاد شده از حوادث است. رایجترین فرایندهای ثانویه مرتبط با آسیب اولیه، تولید بیش از حد گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و التهاب هستند که نهایتا سبب ایجاد فشار روی نخاع آسیب دیده و نهایتا مرگ سلول‌های عصبی می‌شوند. رساندن آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD1) به عنوان یک آنزیم […]

ضایعات نخاعی بدون شک یکی از شدیدترین آسیب‌های ایجاد شده از حوادث است. رایجترین فرایندهای ثانویه مرتبط با آسیب اولیه، تولید بیش از حد گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و التهاب هستند که نهایتا سبب ایجاد فشار روی نخاع آسیب دیده و نهایتا مرگ سلول‌های عصبی می‌شوند. رساندن آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD1) به عنوان یک آنزیم قدرتمند بر علیه ROS، به محل ضایعه می‌تواند سبب کاهش استرس‌های اکسیداتیو و نهایتا کاهش آسیب به بافت ‌شود.

در این راستا پژوهشگران روسی و آمریکایی نانوآنزیمی را از SOD1 توسعه دادند که قادر به درمان ضایعات نخاعی است. بدین منظور برای اولین بار آنزیم SOD1 با دو لایه از پلیمرهای پلی‌کاتیونی نظیر پلی‌اتیلن‌گلیکول-پلی‌لیزین و پلی‌اتیلن‌گلیکول-پلی‌گلوتامیک‌اسید اتصال عرضی داده شد. به کمک سامانه آماده شده فعالیت کاتالیتیکی آنزیم و نیز مدت زمان گردش آن در محیط فیزیولوژیک بدن به طور معناداری نسبت به آنزیم آزاد افزایش داشت (60>6 دقیقه). یک نوبت تزریق وریدی نانوآنزیم (5kU of SOD1/kg) سبب بازیابی عملکرد لکوموتورها و همچنین کاهش تورم، ادم و فشار در محل ضایعه و نهایتا کاهش ضایعات ثانویه در رت‌ها شد.

نتایج این تحقیق به شناسه (DOI: 10.1016/j.jconrel.2017.11.044) در مجله Journal of Controlled Release با ضریب تاثیر 7.78 به چاپ رسیده است.

 

تهیه و تنظیم خبر:

محمود اوصانلو

استادیار گروه نانوفناوری پزشکی

دانشگاه علوم پزشکی فسا

دسته بندی: آخرین اخبار, گالری تصاویر, گالری فیلم برچسب ها:

به اشتراک بگذارید :

مطالب مشابه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد