×

منوی بالا

منوی اصلی

منوی فوتر

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است که پوست فرد در محلهای عودکننده دچار التهاب و رشد سریعی می شود. در هندوستان از روغن گیاه باکوچی یا بابچی (Psoralea corylifolia) برای کنترل موضعی این بیماری استفاده می شود. در یکی از مقالات که اخیرا به شناسه 10.1080/02652048.2019.1612475 در مجله Journal of Microencapsulation به چاپ رسیده محققان این […]

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است که پوست فرد در محلهای عودکننده دچار التهاب و رشد سریعی می شود. در هندوستان از روغن گیاه باکوچی یا بابچی (Psoralea corylifolia) برای کنترل موضعی این بیماری استفاده می شود. در یکی از مقالات که اخیرا به شناسه 10.1080/02652048.2019.1612475 در مجله
Journal of Microencapsulation به چاپ رسیده محققان این کشور تلاش کردند تا با کمک فناوری نانو اثرات این روغن را افزایش دهند.

در این راستا، روغن ابتدا درون سیکلودکسترین به عنوان حامل بارگزاری شد، اندازه ذرات نهایی 360 نانومتر گزارش شده است. سپس برای استفاده راحت تر و اثر گذاری بهتر، فرمولاسیون مذکور به کمک کربومر 934 به نانوژل تبدیل شد. مشخصه هایی نظیر ویسکوزیته، گسترش پذیری و بافت نانوژل مورد بررسی قرار گرفت. نانوژل نهایی به صورت موضعی بر روی دم موش به مدت 14 روز استفاده شد. حسب بررسی هیستوپاتولوژیکی انجام شده کارایی نانوژل نسبت به روغن فرموله نشده بیش از 2 برابر بهبود نشان داد. میزان آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز افزایش و میزان گلوتاتیون کاهش معناداری داشت. همچنین کاسته شدن از مقدار مونوآلدئید و نیتریت مشخص می کند که نانوژل آماده شده نقش موثری در مدیریت میزان گونه های فعال اکسیژن دارد. لازم به ذکر است این مواد در ایجاد پسوریازیس نقش مهمی دارند.

دسته بندی: آخرین اخبار برچسب ها:

به اشتراک بگذارید :

مطالب مشابه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد